جنرال موتورز مدعی است گشتاور عظیم و شعاع حرکتی بالا، پیشرانه دیزلی دورامکس را به گزینهای بیرقیب در برابر برقیها تبدیل کرده است.
در سالهای اخیر شاهد ورود موج گستردهای از خودروهای برقی غولپیکر به بازار بودهایم؛ از شاسیبلندهای سه ردیفه گرفته تا پیکاپهایی مانند تسلا سایبرتراک. بااینحال، وزن بالای باتریهای که بهشدت بر وزن کل، شعاع حرکتی و توان یدککشی تأثیر میگذارد، نشان میدهد که خودروهای برقی هنوز گزینهٔ مناسبی برای حملونقلهای سنگین و طولانی نیستند. در این میان، پیشرانههای دیزلی سنتی همچنان برتری خود را حفظ کردهاند. جان بارتا، دستیار ارشد مهندسی طراحی پیشرانه دورامکس در جنرال موتورز، اخیراً بر ویژگیهای رانندگی موتور ۳ لیتری دورامکس تأکید کرده است. اگرچه خودروهای برقی به گشتاور آنی مشهور هستند اما موتور دورامکس گشتاور بسیار قدرتمندی را در دورهای بسیار پایین ارائه میدهد که بدون فشار مضاعف به خودرو، قابلیتهای یدککشی و حمل بار چشمگیری را فراهم میکند.

به گفته جان بارتا، این پیشرانه ۹۵ درصد از حداکثر گشتاور خود را تنها در دور ۱۵۰۰ ارائه میکند که این یعنی بدون نیاز به بالا رفتن دور موتور یا فریاد زدن پیشرانه، قدرت موردنیاز در اختیار راننده است. این ویژگی باعث میشود رانندگی در سطح شهر و جابهجایی بین نقاط مختلف، بدون نیاز به گاز دادنهای پیاپی بسیار لذتبخش باشد. این پیشرانه شش سیلندر خطی دورامکس، ۳۰۵ اسب بخار قدرت و ۶۷۰ نیوتنمتر گشتاور تولید میکند که حتی از گشتاور ۶۲۳ نیوتنمتری موتور ۸ سیلندر ۶.۲ لیتری بنزینی نیز فراتر میرود. اگرچه با قدرت گرفتن مدلهای هیبریدی، محبوبیت دیزلها بهویژه در ایالاتمتحده کاهش یافته و عمدتاً به پیکاپها محدود شده اما جنرال موتورز این موتور را به سیستم بازگردانی گازهای اگزوز مجهز کرده تا آلایندگی آن را به حداقل برساند.